Historia

Historia Malty jest długa i kolorowa, pochodząca z czasów początków cywilizacji.

Wyspy Maltańskie przeszły przez złoty okres neolitu, którego pozostałością są tajemnicze świątynie poświęcone bogini płodności. Później swoje ślady na Wyspach pozostawiali Fenicjanie, Kartagińczycy, Rzymianie i Bizantyjczycy.

W roku 60-tym św. Paweł rozbił się na wyspie, w drodze do Rzymu i przyniósł na Maltę chrześcijaństwo. Arabowie podbili wyspy w 870 r. i pozostawili ważny znak w języku maltańskim. Do 1530 r. Malta była przedłużeniem Sycylii: Normanie, Aragończycy i inni zdobywcy, którzy rządzili Sycylią, również rządzili Maltańczykami. To właśnie Karol V, przekazał Maltę do suwerennego Orderu Wojskowego Jana Jerozolimy, który rządził Maltą w latach 1530 - 1798. Rycerze przybyli na Maltę dając jej nowy złoty wiek, tworząc ją kluczowym graczem na scenie kulturalnej w XVII i XVIII wiecznej Europie. W artystycznym i kulturalnym życiu Wysp Maltańskich nie mogło zabraknąć artystów takich jak Caravaggio, Mattia Preti i Favray, którzy zostali zaproszeni przez Rycerzy, aby upiększyć kościoły, pałace i schroniska.

W 1798 roku Napoleon Bonaparte przejął Maltę od Rycerzy w drodze do Egiptu. Francuska obecność na wyspach była krótkotrwała, gdyż Anglicy, o których pomoc prosili Maltańczycy, wsparli ich w walce z Francuzami i odbili Wyspy w 1800 roku.

 

Brytyjska okupacja na Malcie trwała do 1964 r., kiedy to Malta stała się niezależna. Maltańczycy dostosowali brytyjski system administracji, edukacji i ustawodawstwa.

 

Nowoczesna Malta stała się Republiką w 1974 roku i przystąpiła do Unii Europejskiej w maju 2004 roku.